Όταν ο Βαγγέλης Δαρσινός, από το Λιόντι ή Λεόντιο Κορινθίας, μετανάστης στην Αμερική, κατέβηκε από το Σικάγο στον Αμερικάνικο Νότο, τη δεκαετία του 60, βρήκε κάποιους πρωτοπόρους Έλληνες , τον Σταύρο Ζαχαρόπουλο και τον Δημήτρη Καραχάλιο να έχουν εξελίξει την ιταλική πίτσα από ορεκτικό σε κανονικό πιάτο και να έχουν δημιουργήσει τις δικές τους πιτσαρίες, στο Κεντάκι και το Τενεσσί.
Ακολουθώντας τη συνταγή και τα βήματά τους, μαζί με τον Χαράλαμπο Ζαχαριά ίδρυσαν το πρώτο μαγαζί στο Κράσκβιλ που έμελλε να εξελιχθεί σε μια αλυσίδα καταστημάτων με την κοινή ονομασία Gondola, για τα οποία θα επανέλθουμε σε άλλο άρθρο.
Αργότερα τη σκυτάλη πήρε ο αδελφός του και αγαπημένος φίλος, Σπύρος Δαρσινός για να ακολουθήσουν κι άλλοι.
Ήταν αναμενόμενο τα παιδιά του Βαγγέλη και του Σπύρου να ασχοληθούν με την εστίαση.
Πρεσβευτές της ελληνικής κουζίνας στον Αμερικάνικο Νότο
Πριν λίγα χρόνια δυο αγαπημένα ξαδέλφια, ο Βασίλης και ο Αντώνης Δαρσινός αποφάσισαν να ανοίξουν στο Νάσβιλ, την «Αθήνα του Νότου» ένα ελληνικό street food εστιατόριο που να μη μοιάζει με τα διάφορα pitta και gyros που κατακλύζουν τις Ηνωμένες Πολιτείες, χωρίς να μπορείς να προσδιορίσεις αν είναι ελληνικά, αραβικά ή τούρκικα.
Ήθελαν να γίνουν πρεσβευτές της ελληνικής κουζίνας σε μια πόλη που έχει πιστό αντίγραφο του Παρθενώνα, αλλά ελάχιστα έως καθόλου ελληνικά εστιατόρια.
Πρώτα από όλα ήθελαν να ενσωματώσουν στα πιάτα τους τις μνήμες και τις εμπειρίες που αποκόμιζαν τα καλοκαίρια στην Ελλάδα, στο χωριό της γιαγιάς στο Λιόντι Κορινθίας, όταν τα πιάτα γέμιζαν με ότι υπήρχε «εύκαιρο», αλλά πάντα αυθεντικό και νόστιμο: Μια φέτα ζεστό ψωμί με λίγο παρθένο ελαιόλαδο, μια σαλάτα με ντομάτα κομμένη από το μποστάνι, πατάτες τηγανητές, από μια πατάτα που μόλις ξεθάφτηκε από τα άγια χώματα, λίγη χλωρή μυζήθρα, πριν κρεμαστεί στην τσαντίλα της στην ταράτσα του σπιτιού για να ωριμάσει, λίγη φέτα από το μπακάλικο του χωριού. Δυο φρέσκα αυγά από τις κότες της αυλής μαζί με τσιγαρίδες από το γουρούνι που σφάχτηκε πριν τα Χριστούγεννα.
Όπως στο Μοναστηράκι…
Πριν ανοίξουν το εστιατόριο τα δύο ξαδέλφια μαζί με τον υπεύθυνο του καταστήματος τον Τζέϊσον, ήρθαν στην Ελλάδα να δουν από κοντά τα κλασικά, αλλά και πιο μοντέρνα εστιατόρια, κυρίως στην περιοχή γύρω από το Μοναστηράκι και το Σύνταγμα. Είχα τη χαρά να τους ξεναγήσω στον Μπαϊρακτάρη, τον Θανάση, τον Κώστα στην πλατεία Αγίας Ειρήνης, τον άλλο Κώστα και την Πόπη της οδού Πεντέλης τότε και Φιλελλήνων σήμερα και σε πολλά άλλα, τα οποία δεν απευθύνονται μόνο σε Έλληνες, αλλά και σε ξένους τουρίστες.
Ρουφούσαν ιδέες, διαμόρφωναν απόψεις, ενέκριναν, απέρριπταν, ενθουσιάζονταν, απογητεύονταν και όταν ε[έστρεψαν στο Νάσβιλ ήταν έτοιμοι να ανοίξουν το GREKO
Δεν είναι τυχαίο ότι ένα από τα πρώτα πιάτα στο μενού τους το ονόμασαν MONASTIRAKI STYLE BEEF
Ερωτήματα για την ελληνική κουζίνα και πειστικές απαντήσεις από το GREKO
Όταν ξεκίνησε η ιδέα αυτής της ιστοσελίδας, του i-gr.gr, με σκοπό την προβολή και τη συμβολή στην καλύτερη εικόνα της ελληνικής κουζίνας στον κόσμο, δεν ξεκίνησε από τον ενθουσιασμό για το ελληνικό γαστρονομικό θαύμα που συντελείτο, αλλά επειδή είχαμε εντοπίσει κάποια προβλήματα που δεν βοηθούν στην εικόνα αυτή.
Ποια είναι αυτά; Πρώτα η έλλειψη ταυτότητας και η σύγχυση στο μενού που δεν βοηθούν να προσδιορίσεις το είδος της κουζίνας που αμφιταλαντεύεται ανάμεσα στην ελληνική, την κυπριακή, την αραβική ή την τούρκικη.
Δεύτερο, ο κίνδυνος γραφικότητας πολλών ελληνικών εστιατορίων με το εικαστικό άγχος να προβάλλουν μια ελληνικότητα ή οποία καταλήγει συχνά σε ένα κακόγουστο φολκλόρ.
Τρίτο, η απουσία ελληνικών πρώτων υλών στην Παρασκευή των πιάτων, καθώς δεν εννοείται ελληνικό φαγητό ξεκομμένο από τις ρίζες του και τα προϊόντα πάνω στα οποία βασίστηκε στην αρχική του μορφή.
Σε όλα αυτά το GREKO έδωσε πειστικές απαντήσεις
Μενού με αυθεντική ελληνική αίσθηση
Σε ότι αφορά στο μενού, αν και αρχικά βλέποντας τις πρώτες φωτογραφίες, φοβήθηκα μια υπερφόρτωση των πιάτων, κοιτώντας προσεκτικότερα είδα ότι όλα έχουν αυθεντικές ελληνικές νότες, ενώ ο κάποιος πλουραλισμός τους σέβεται το γεγονός ότι απευθύνεται όχι σε Έλληνες, αφού δεν υπάρχουν και πολλοί στο Νάσβιλ, αλλά σε Αμερικανούς πολίτες με συγκεκριμένες διατροφικές συνήθειες.
Το πάντρεμα αυτών των τάσεων, δεν μειώνει, αλλά ενισχύει την εικόνα και την προσαρμοστικότητα της Ελληνικής κουζίνας. Το μενού περιλαμβάνει ανάμεσα σε άλλα πίτα με σουβλάκι, τομάτα και τζατζίκι, κοτόπουλο στη σούβλα με μια εξαιρετική σάλτσα από λεμόνι, μουστάρδα και ρίγανη, χωριάτικη σαλάτα, χταπόδι σουβλάκι και γαρίδες στα κάρβουνα
Έλληνες Θεοί και street art από τον διάσημο σχεδιαστή του Νάσβιλ, Eric “Mobe” Bass
Σε ότι αφορά στην εικαστική προσέγγιση, ναι το GREKO δεν απέφυγε τα συνήθη ελληνικά μοτίβα, που παραπέμπουν στην ελληνική μυθολογία, όμως δίδαξε τον τρόπο που πρέπει να χρησιμοποιούνται, αφού επιστρατεύτηκε ένας εξαιρετικός καλλιτέχνης από το Νάσβιλ, ο Eric “Mobe” Bass που μέσα από έναν φωτεινό και ευχάριστο σχεδιασμό, πάντρεψε τους αρχαίους Έλληνες Θεούς, σαν τον Ποσειδώνα και την Αθηνά με μια εκπληκτική εκδοχή της street art που ταιριάζει απόλυτα με τη street food κουλτούρα και φιλοσοφία του καταστήματος
Πρώτες ύλες από το χωριό στην Ελλάδα…
Σε ότι αφορά τέλος στη σύνδεση του μενού του GREKO με ελληνικές πρώτες ύλες, να τονίσουμε ότι όλο το ελαιόλαδο που χρησιμοποιεί προέρχεται από την περιοχή της Νεμέας στην οποία υπάγεται το Λιόντι. Από την ίδια περιοχή, τη μεγαλύτερη οινοπαραγωγική ζώνη στην Ελλάδα με τη φημισμένη ποικιλία Αγιωργίτικο, προέρχεται και το κρασί, ενώ στον κατάλογο με τις μπύρες, πάντα βρίσκεται και μια ελληνική.
Ξέρουμε ότι σε μια τόσο μακρυσμένη περιοχή από την Ελλάδα και με τον Τραμπ να κάνει τα παιχνίδια του με τους δασμούς είναι δύσκολο για ένα εστιατόριο να αναζητά προϊόντα που έρχονται από την Ελλάδα.
Το GREKO όμως το κάνει και με το παραπάνω.
Με όλα αυτά, αν θέλουμε να αναζητήσουμε ένα ιδανικό εστιατόριο, που να προβάλει σωστά τη σύγχρονη, αλλά και παραδοσιακή κουζίνα, ένα εστιατόριο που να αποτελεί ιδανική λύση για ανάπτυξη μέσω franchising, ένα εστιατόριο που να συμπυκνώνει μια ελληνική οικογενειακή ιστορία πάνω από μισό αιώνα στην εστίαση, αυτό είναι με σιγουριά το GREKO στο Νάσβιλ του Τενεσσί.
Περισσότερες πληροφορίες και όλο το μενού, μπορείτε να βρείτε στο https://www.grekostreetfood.com/
Δυστυχώς, ο ένας από τους δύο ιδρυτές, ο Αντώνης Δαρσινός, δεν βρίσκεται πλέον ανάμεσά μας. Αυτό το άρθρο αφιερώνεται στη μνήμη του.
Αντώνης Παπαϊωάννου
